تبلیغات
امام خامنه ای - تاریخچه ی تولد حزب لله لبنان
امام خامنه ای
ولایت فقیه

در سال‌ 1360 (1981) تعدادی‌ از شخصیت‌ها و جناح‌های‌ اصولگرای‌ درون‌ جنبش‌ امل‌ خواستار حمایت‌ و پیروی‌ این‌ جنبش‌ از ایران‌ شدند ، حتی‌ اگر بهای‌ این‌ امر عدم‌ اطاعت ‌و حمایت‌ از دولت‌ لبنان‌ می‌بود . در این‌ خصوص‌، شخصیت‌هایی‌ همچون‌ «حسین‌موسوی‌» (ابوهشام‌) ، «صبحی‌ طفیلی‌» ، «سید ابراهیم‌ امین‌ السید» و یاران‌ آنان‌ پیش‌ از جدا شدن‌ از جنبش‌ امل‌ و ایجاد تشكیلات‌ خاص‌ خود ، از نبیه ‌بری‌ خواستند تا وفاداری‌ خود را نسبت‌ به‌ افكار و دیدگاه‌ های‌ امام‌ خمینی‌ (ره‌) اعلام‌ كند .

تولد جنبش حزب الله لبنان

در سال‌ 1360 (1981) تعدادی‌ از شخصیت‌ها و جناح‌های‌ اصولگرای‌ درون‌ جنبش‌ امل‌ خواستار حمایت‌ و پیروی‌ این‌ جنبش‌ از ایران‌ شدند ، حتی‌ اگر بهای‌ این‌ امر عدم‌ اطاعت ‌و حمایت‌ از دولت‌ لبنان‌ می‌بود . در این‌ خصوص‌، شخصیت‌هایی‌ همچون‌ «حسین‌موسوی‌» (ابوهشام‌) ، «صبحی‌ طفیلی‌» ، «سید ابراهیم‌ امین‌ السید» و یاران‌ آنان‌ پیش‌ از جدا شدن‌ از جنبش‌ امل‌ و ایجاد تشكیلات‌ خاص‌ خود ، از نبیه ‌بری‌ خواستند تا وفاداری‌ خود را نسبت‌ به‌ افكار و دیدگاه‌ های‌ امام‌ خمینی‌ (ره‌) اعلام‌ كند .

به‌ عبارت‌ دیگر ، خواستار تسلط‌ یافتن‌ احكام‌ دین‌ بر همه‌ جنبه‌های‌ زندگی‌ شدند . نبیه‌ بری‌ و همه‌ همفكران‌ وی‌ می‌دانستندكه‌ گسترش‌ نفوذ انقلاب‌ اسلامی‌ ایران‌ در لبنان‌ و توسعه‌ رادیكالیسم‌ دینی ‌، خطری‌ ملموس‌ و بالفعل‌ برای‌ جایگاه‌ و قدرت‌ افرادی‌ همچون‌ بری‌ است‌ كه‌ سال‌ های‌ قبل‌ به‌ جنبش ‌امل‌ پیوسته‌ بودند . افرادی‌ همانند نبیه‌ بری‌ معتقد بودند كه‌ انقلاب‌ اسلامی‌ ایران‌ مایه ‌سرافرازی‌ و افتخار شیعیان‌ لبنان‌ است ‌، اما نسخه‌ شفابخشی‌ برای‌ حل‌ مشكلات‌ جامعه ‌طایفه‌ای‌ لبنان‌ نیست ‌.
در این‌ میان‌ «شیخ‌ محمد مهدی‌ شمس‌الدین‌» به‌ اتفاق روحانیونی‌ دیگر ، ضمن‌ مخالفت‌ با فشارهای‌ اصول‌گرایانه ‌، با رهبری‌ نبیه‌ بری‌ نیز مخالفت‌ كردند . دیدگاه‌ اصلی ‌آنان‌ این‌ بود كه‌ گرچه‌ نباید به‌ گفته‌های‌ افراد انقلابی‌ و رادیكال‌ توجه‌ كرد ، در عین‌ حال ‌، باید از طریق‌ واگذاری‌ پست‌های‌ حساس‌ به‌ روحانیت ‌، چهره‌ای‌ دینی‌ به‌ جنبش‌ امل‌ بخشید .
در خصوص‌ گرایش‌های‌ اصول‌ گرایانه ‌، جنبش‌ امل‌ فقط‌ با چالش‌های‌ درون‌ تشكیلاتی‌ روبرو نبود ، بلكه‌ در درون‌ طایفه‌ شیعه‌ نیز گروه‌ها ، دستجات‌ و شخصیت‌های‌ اصول‌گرایی‌ وجود داشتند كه‌ به‌ شدت‌ دیدگاه‌های‌ لائیك‌ نبیه‌ بری‌ را مورد چالش‌ قرارمی‌دادند . از جمله‌ این‌ گروه‌ها می‌توان‌ حزب‌ الدعوه‌ لبنان ‌، انجمن‌ اسلامی‌ دانشجویان ‌، كمیته‌های‌ یاری‌ انقلاب‌ اسلامی‌ و از میان‌ شخصیت‌ها می‌توان‌ به‌ روحانیونی‌ همچون‌ سید عباس‌ موسوی‌ ، سید حسن‌ نصرالله‌ و محمد حسین‌ فضل‌ اللّه‌ اشاره‌ كرد . طایفه‌ شیعه ‌در اوج‌ كشمكش‌های‌ داخلی‌ و خارجی ‌، شاهد تجاوز گسترده‌ اسرائیل‌ به‌ لبنان‌ در خرداد1361 (ژوئن‌ 1982) بود .
 

در ابتدای‌ اشغال‌ ، اسرائیلی‌ها سیاست‌ مشخصی‌ در قبال‌ شیعیان‌ به‌ ویژه‌ شیعیان ‌جنوب‌ نداشتند و تمام‌ تلاش‌ خود را صرف‌ اخراج‌ فلسطینیان‌ و انتخاب‌ یك‌ رئیس‌ جمهور مارونی‌ طرفدار اسرائیل‌ كردند . در مقابل ‌، اسرائیل‌ با حمایت‌ از نیروهای‌ «سعد حداد» در جنوب‌ لبنان ‌، مقدمات‌ نارضایتی‌ شیعیان‌ را فراهم‌ كرد . این‌ نارضایتی‌ به‌ تدریج‌ اوج‌ گرفت ‌تا سرانجام‌ به‌ موضوع‌ خصمانه‌ علیه‌ اشغالگری‌ اسرائیل‌ و گسترش‌ مواضع‌ رادیكال‌ در میان‌ شیعیان‌ منجر شد .


هنگامی‌ كه‌ رویارویی‌ میان‌ شیعیان‌ و ارتش‌ اسرائیل‌ به‌ یك‌ واقعیت‌ انكار ناپذیر تبدیل‌ شد ، توان‌ رادیكال‌ها در درون‌ طایفه‌ شیعه‌ اوج‌ گرفت‌ . این‌ تحول‌ معانی‌ زیر را دربرداشت‌ : خروج‌ شیعیان‌ از حالت‌ ركود ، خمودی‌ ، بدبینی ‌، یأس‌ ، حاشیه‌ نشینی‌ و فرانبری‌ و تبدیل‌ آنان‌ به‌ یك‌ جامعه انقلابی ‌، رادیكال‌ و رزمنده‌ كه‌ نسبت‌ به‌ دستیابی‌ حقوق آرمان‌گرایی‌ اصولگرایانه‌ خود اصرار یا پایبندی‌ فراوانی‌ داشت‌ .
بدین‌ ترتیب ‌، ادامه‌ جنگ‌ داخلی‌ ، اشغال‌ لبنان‌ توسط‌ اسرائیل ‌، فقدان‌ حاكمیت‌ مركزی ‌و بی‌ثباتی‌ منجر به‌ تكمیل‌ روند سیاسی‌ شدن‌ طایفه‌ شیعه‌ لبنان‌ گردید و این‌ طایفه‌ را از حاشیه‌ به‌ متن‌ معادلات‌ سیاسی‌ منتقل‌ كرد .
سیاسی‌ شدن‌ شیعیان‌ لبنان ‌، محیط‌ را برای ‌پیدایش‌ و رشد گرایش‌های‌ رادیكال‌ در میان‌ آنها فراهم‌ كرد . در چنین‌ شرایطی‌ «جنبش‌حزب‌ اللّه‌ لبنان‌» متولد شد .



نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 14 مهر 1390 توسط محمد حسین حبیب زاده

قالب وبلاگ